میراث خيال

خانه تکا نی

غمی به وسعت ویرانی :

                   سيمين بهبهاني

زمان عاشق شدن نيست
هواي عاشق شدن هست
فغان که اين شور مستي
نميکشد از سرم دست
جهان بر از دیدنی ها ست
فغان که چشم حریصم
ز هر چه زیبا که بیند
به خاطرم خوا هشی هست
شب و نسیم بهاری
گل ومی و شاد خواری
بدان معا شر که داری
مگر توانی نبیوست ؟
خوشا زمان جوانی
که بازوان ظر یفم
سرشته از مهربانی
به شانه ای حلقه می بست .
هنوز این دل جوان  است
هنوز جان مهربان است
 هنوزتن شوخ و شیدا
هنوز من عاشق و مست
شبی به دل و عده دادم
 که یاری  از در در آ ید
عروسشد در خیالم
سبید بو شید و بنشت
به خویش گفتم که : عالی!
نظر در آیینه کردم
  زشرم آن خوش خیالی
زدستم افتاد و شکست ....

اخمش مي کنم

                 جيغ مي کشم

نگاه مي کند

             نمي رود .

بيش از اين  به من نمي رسد

غروب زمستان

            وکلاغي که عاشق من است.