مگر از راه دررسي
به باز آمدنت چنان دلخوشم
که طفلي
به صبح عيد
پرستويي
به ظهر بهار
ومن
به ديدن تو
چنان در آينه ات مشغولم
که جهان از کنار مي گذرد
بي آنکه سر بر گردانم
در فصلهاي خونين هم
ميتوان عاشق بود .
***
به قمريان عاشق حسد مي ورزم
دانه بر مي چينند
وبه ستاره و باران
که بر نيمرخ مهتابي ات
بوسه مي زنند
وبه گلي
که با اشاره تو مي شکفد
در فصلها ي خونين هم
مي توان عاشق بود .
***
مگر ازراه دررسي
مگرازشکوفه سر برزني
مگرازآفتاب به در آيي
وگرنه روز
تابوتي است
برشانه هاي ابر
که مارا
به افقهاي ناپيدا مي سپارد.
وعشق
آهوي محتضري است
که سر بر شانه هاي باران مي گذارد .
***
بيا!
با اندامي از آتش بيا!
وجلوهاي از آذرخش.
هيهات
من
کجاباز بينمت اي ستاره روشن ؟
که بي تو
تا شبگير
پيرمي شوم .
***
چندان که باز آيي
ستاره ها همه عاشق مي شوند
وجواني
در باران
از راه مي رسد .
علي بابا چاهي
به باز آمدنت چنان دلخوشم
که طفلي
به صبح عيد
پرستويي
به ظهر بهار
ومن
به ديدن تو
چنان در آينه ات مشغولم
که جهان از کنار مي گذرد
بي آنکه سر بر گردانم
در فصلهاي خونين هم
ميتوان عاشق بود .
***
به قمريان عاشق حسد مي ورزم
دانه بر مي چينند
وبه ستاره و باران
که بر نيمرخ مهتابي ات
بوسه مي زنند
وبه گلي
که با اشاره تو مي شکفد
در فصلها ي خونين هم
مي توان عاشق بود .
***
مگر ازراه دررسي
مگرازشکوفه سر برزني
مگرازآفتاب به در آيي
وگرنه روز
تابوتي است
برشانه هاي ابر
که مارا
به افقهاي ناپيدا مي سپارد.
وعشق
آهوي محتضري است
که سر بر شانه هاي باران مي گذارد .
***
بيا!
با اندامي از آتش بيا!
وجلوهاي از آذرخش.
هيهات
من
کجاباز بينمت اي ستاره روشن ؟
که بي تو
تا شبگير
پيرمي شوم .
***
چندان که باز آيي
ستاره ها همه عاشق مي شوند
وجواني
در باران
از راه مي رسد .
علي بابا چاهي
+ نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین 1387ساعت 23:33 توسط حمید شانیار
|
