غزلواره { 14 }
زيبا ئي ي شبانه اورا
تنها
با عشق مي توان سنجيد .
زيبائي ي شبانه اورا
تنها
با عشق مي توان سنجيد . آري :
شبها که در نگاهش
از مد عشق مي نگرم .
زيبائي ي شبانه او را تنها در يادارد .
زيبائي ي شبانه او دريا ئي ست
درمد عشق
که ابري از ستاره بر آن مي بارد .
لبخند او
شيرين تر از پشماني ست .
وقتي يقين کني
که اشتباه مي کرده اي .
آرامش شکفته اندوهش
آئينه اي ست که در آن
خود را نگاه ميکني
وناگهان به ياد مي آري
کارامش شکفته اندوهش
آئينه اي بوده ست
کز لحظه ازل .
حقیقت خود را
در آن نگاه می کردهای .
چشمان او .درشت تر از شب .
گهواره بلند ستاره ست .
خاموشی ی زلالش
زیباتر از نگفتن و داشتن.
روشن تر از اشاره ست .
آغوش او .شبانه . پناهی ست
در باد .
زیبائی ی شبانه او آهی ست .
در بامداد .
دکتر اسماعیل خوئی
+ نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 18:32 توسط حمید شانیار
|
