تاثير
از پس بمباران
وقتي به نوشتن نشستم
خيال هاي ام پر چاله و
نقش هاي ام پردود بود
از پس تند باد
وقتي به نو شتن نشستم
رخسار واز ه هاي ام گرفته و
گيس هاي شان غبار آلود بود !
وقتي اما از پس بوسه ي تو
به نوشتن نشستم
اي بسا چشمه ها
کز روي سطر ها و
زير سطر ها و
از انگشتان و دستان ام
در جو شش بود !
شير کو بي کس
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387ساعت 19:55 توسط حمید شانیار
|
